منظور از اختیار معامله یا معاملات آپشن در بازار کریپتو چیست؟

معاملات آپشن در کریپتو نوعی قرارداد مشتقه هستند که به معامله‌گر این حق (اما نه الزام) را می‌دهند تا یک ارز دیجیتال را در قیمت مشخص (Strike Price) و در زمان معین (Expiration) خرید یا فروش کند. در این قراردادها، خریدار اختیار استفاده از قرارداد را دارد، در حالی که فروشنده موظف به اجرای آن در صورت اعمال قرارداد است. این ابزارها بدون نیاز به مالکیت مستقیم ارز دیجیتال، امکان کسب سود از نوسانات قیمت را فراهم می‌کنند.

در بازارهای مالی مدرن، دیگر تنها راه کسب سود خرید در قیمت پایین و فروش در قیمت بالاتر نیست. ابزارهای پیشرفته‌ای مانند معاملات مشتقه این امکان را فراهم کرده‌اند که معامله‌گران بتوانند هم از رشد قیمت و هم از ریزش بازار سود بگیرند و حتی ریسک سرمایه‌گذاری‌های خود را به‌طور مؤثر مدیریت کنند. یکی از مهم‌ترین این ابزارها در بازار کریپتو، معاملات آپشن (Options) است. در این مقاله ابتدا با مفهوم قرارداد اختیار معامله در ارزهای دیجیتال آشنا می‌شویم و سپس ساختار، انواع استراتژی‌ها، عوامل مؤثر بر قیمت‌گذاری و کاربردهای مهم آن از جمله هجینگ (Hedging) و مدیریت یسک را به‌صورت کامل بررسی خواهیم کرد.

برای شروع معامله‌گری، پیشنهاد می‌کنیم ابتدا از آموزش رایگان ارز دیجیتال ۰ تا ۱۰۰ استفاده کنید. در این آموزش، مفاهیم پایه تا مباحث پیشرفته بازار کریپتو به‌صورت رایگان، همراه با ویدئوهای آموزشی و مسیر یادگیری مرحله‌به‌مرحله توضیح داده شده است.

استراتژی معاملاتی متناسب با سبک شما

لازمه کسب سود مستمر از بازارهای مالی، یک استراتژی شخصی است. در استراتژی سنتر رویال کلاب، استراتژی شخصی خودت را کشف کن.

ورود به استراتژی سنتر

قرارداد اختیار معامله (آپشن) در کریپتو چیست؟

معاملات آپشن در کریپتو (Crypto Options) نوعی قرارداد مالی هستند که به معامله‌گران حق یا اختیاری (Option) می‌دهند تا یک ارز دیجیتال را با قیمت مشخص و پیش از رسیدن به تاریخ انقضای تعیین‌شده خریداری یا به فروش برسانند. در این نوع قراردادها، فروشندگان یا نویسندگان قرارداد ملزم به اجرای تعهدات خود هستند، اما خریداران این اختیار را دارند که بسته به شرایط بازار، از حق خود استفاده کنند یا از اجرای آن صرف‌نظر کنند.

برخلاف معاملات اسپات (Spot) ارز دیجیتال که در آن معامله‌گران مالکیت مستقیم ارزهای دیجیتال را در اختیار دارند، آپشن‌ها نشان‌دهنده حقوق مالکیت احتمالی هستند. از آنجایی که ارزش این قراردادها از رمز ارزها مشتق می‌شود، در دسته ابزارهای مالی مشتقات (Derivatives) قرار می‌گیرند. این ویژگی به معامله‌گران امکان می‌دهد بدون نیاز به نگهداری کریپتو در صرافی یا کیف پول، روی نوسانات و حرکت قیمت‌ها سفته‌بازی کنند. در این شرایط، صرافی‌های آپشن کریپتو مسئول نگهداری و مدیریت این قراردادها به نمایندگی از معامله‌گران هستند.

معرفی مؤلفه‌های اصلی معاملات آپشن

قبل از معامله با قرارداد اختیار معامله در کریپتو بهتر است با چند اصطلاح مهم آشنا شوید. دانستن این مفاهیم به شما کمک می‌کند حقوق خود و سودآوری موقعیتتان را بهتر درک کنید:

• قیمت اعمال (Strike Price): قیمت ثابتی که معامله‌گران توافق می‌کنند دارایی را در آن بخرند یا بفروشند. برای مثال، یک آپشن خرید بیت‌کوین با قیمت اعمال ۱۰۰,۰۰۰ دلار به معامله‌گر اجازه می‌دهد بیت‌کوین را در این قیمت در طول قرارداد خریداری کند.
• تاریخ انقضا (Expiration): تاریخی که قرارداد اختیار معامله منقضی می‌شود و دیگر فعال نیست. این زمان بندی بازه معامله را مشخص می‌کند.
• پریمیوم (Premium): هزینه‌ای که معامله‌گران برای خرید قرارداد آپشن پرداخت می‌کنند. فروشندگان آپشن این مبلغ را از ابتدا دریافت می‌کنند اما در صورت اعمال قرارداد توسط خریدار، باید به تعهدات عمل کنند.
• ارزش ذاتی (Intrinsic Value): اختلاف مثبت بین قیمت بازار و قیمت اعمال. مثلا اگر یک آپشن خرید اتریوم با قیمت اعمال ۳۵۰۰ دلار باشد و ETH روی ۳۶۰۰ دلار معامله شود، ارزش ذاتی ۱۰۰ دلار است. اگر این مقدار منفی باشد، صفر در نظر گرفته می‌شود.
• ارزش زمانی/خارجی (Extrinsic Value): بخشی از قیمت آپشن که ناشی از عواملی غیر از ارزش ذاتی است، مانند زمان باقی‌مانده تا انقضا، نوسان و احساسات بازار.
• در سود بودن (In-the-Money – ITM): زمانی که آپشن سودآور است. برای کال یعنی قیمت بازار بالاتر از قیمت اعمال است؛ برای پوت یعنی قیمت بازار پایین‌تر از قیمت اعمال است.
• خارج از سود بودن (Out-of-the-Money – OTM): زمانی که آپشن سودآور نیست، برای کال یعنی قیمت بازار پایین‌تر از قیمت اعمال است و برای پوت قیمت بازار بالاتر از قیمت اعمال باشد.
• اگر علاقه‌مند هستید کریپتو را در بازار فارکس معامله کنید حتما مقاله نحوه معامله بیت کوین در فارکس را مطالعه کنید.

معامله آپشن چه انواعی دارد؟

option trading کریپتو روش‌های مختلفی دارد، انواع اختیار معامله ارز دیجیتال شامل:

1. استراتژی Long call در معاملات آپشن
2. استراتژی Short call در معاملات آپشن
3. استراتژی Short put در معاملات آپشن
4. استراتژی Long straddle در معاملات آپشن
5. استراتژی Short straddle در معاملات آپشن
6. استراتژی Long put در معاملات آپشن

در ادامه به بررسی کامل هر کدام از این انواع خواهیم پرداخت.

استراتژی Long call در معاملات آپشن

لانگ کال (Long Call) ساده‌ترین استراتژی در معاملات آپشن است که در آن شما یک قرارداد اختیار خرید (Call Option) را خریداری می‌کنید تا از افزایش قیمت دارایی سود ببرید. در این استراتژی، حداکثر زیان شما محدود به پریمیومی (Premium) است که برای خرید قرارداد پرداخت کرده‌اید. اما پتانسیل سود شما با افزایش قیمت دارایی پایه می‌تواند به‌طور نامحدود افزایش پیدا کند. این روش زمانی استفاده می‌شود که معامله‌گر دیدگاه صعود نسبت به بازار دارد، اما نمی‌خواهد سرمایه زیادی را برای خرید مستقیم دارایی درگیر کند.

استراتژی Short call در معاملات آپشن

استراتژی شورت کال (Short Call) در معاملات آپشن به حالتی گفته می‌شود که معامله‌گر یک قرارداد اختیار خرید را می‌فروشد با این انتظار که قیمت دارایی پایه کاهش یابد یا حداقل از قیمت اعمال بالاتر نرود تا قرارداد بی‌ارزش منقضی شود و او بتواند پریمیوم دریافتی را به‌عنوان سود نگه دارد. این استراتژی یک روش نزولی محسوب می‌شود و اگرچه در حالت موفقیت سود آن محدود به همان پریمیوم است.

اما در صورت افزایش شدید قیمت دارایی، می‌تواند منجر به زیان نامحدود شود، زیرا فروشنده مجبور است دارایی را با قیمت بازار بالا خریداری کرده و با قیمت اعمال پایین‌تر تحویل دهد. به همین دلیل Short Callاستراتژی پرریسک و مناسب معامله‌گران حرفه‌ای است و گاهی برای کاهش ریسک به‌صورت Covered Call (با داشتن دارایی پایه) اجرا می‌شود.

استراتژی Short put در معاملات آپشن

شورت پوت (Short Put) در قرارداد اختیار معامله در کریپتو یعنی شما یک قرارداد اختیار فروش را می‌فروشید و در ازای آن یک پریمیوم دریافت می‌کنید و در واقع شرط می‌بندید که قیمت دارایی پایه یا ثابت می‌ماند یا افزایش پیدا می‌کند. در این حالت اگر قیمت بازار بالاتر از قیمت اعمال باقی بماند، خریدار قرارداد را اجرا نمی‌کند و شما کل پریمیوم را به‌عنوان سود نگه می‌دارید، بنابراین بیشترین سود شما همان پریمیوم دریافتی است.

اما اگر قیمت دارایی به‌شدت کاهش پیدا کند، شما مجبور می‌شوید دارایی را با قیمت اعمال (که بالاتر از قیمت بازار است) خریداری کنید و در نتیجه متحمل ضرر می‌شوید؛ این ضرر از نظر تئوری می‌تواند بسیار زیاد باشد و تا نزدیک صفر شدن قیمت دارایی ادامه پیدا کند. به همین دلیل Short Put استراتژی‌ای است که سود محدود اما ریسک قابل توجه دارد و در بازارهای خنثی یا صعودی استفاده می‌شود.

استراتژی Long straddle در معاملات آپشن

استراتژی لانگ استرادل (Long Straddle) یک استراتژی خنثی است که در آن معامله‌گر به‌طور همزمان یک اختیار خرید و یک اختیار فروش را روی یک دارایی یکسان، با قیمت اعمال و تاریخ انقضای یکسان خریداری می‌کند. هدف این استراتژی پیش‌بینی جهت بازار نیست، بلکه بهره‌برداری از افزایش شدید نوسانات قیمت است؛ یعنی معامله‌گر انتظار دارد قیمت دارایی در آینده به‌طور قابل توجهی بالا یا پایین برود.

در عمل، این استراتژی زمانی استفاده می‌شود که معامله‌گر انتظار دارد به‌زودی یک رویداد مهم باعث نوسان شدید بازار شود، مانند اخبار یا تغییرات اساسی. اگر قیمت به‌طور قابل توجهی در هر جهتی حرکت کند، یکی از قراردادها سودآور شده و می‌تواند زیان قرارداد دیگر و هزینه پریمیوم را جبران کند.

استراتژی Short straddle در معاملات آپشن

شورت استرادل (Short Straddle) در واقع برعکس استراتژی Long Straddle است و در آن معامله‌گر به‌طور همزمان یک اختیار خرید (Call) و یک اختیار فروش (Put) را روی یک دارایی یکسان، با قیمت اعمال و تاریخ انقضای یکسان می‌فروشد. هدف این استراتژی این است که قیمت دارایی در مدت قرارداد تقریبا ثابت بماند یا تغییر زیادی نکند.

در این حالت اگر بازار آرام و بدون نوسان باشد، هر دو قرارداد بی‌ارزش منقضی می‌شوند و معامله‌گر می‌تواند هر دو پریمیوم دریافتی را به‌عنوان سود نگه دارد. اما اگر قیمت دارایی به‌شدت در هر جهتی حرکت کند، این استراتژی می‌تواند زیان بسیار سنگین ایجاد کند، به‌خصوص در بخش Call که ریسک آن از نظر تئوری نامحدود است.

استراتژی Long put در معاملات آپشن

لانگ پوت (Long Put) ساده‌ترین استراتژی در اختیار فروش option trading کریپتو است که در آن معامله‌گر یک قرارداد Put را خریداری می‌کند با این انتظار که قیمت دارایی کریپتو قبل از تاریخ انقضا کاهش پیدا کند. اگر قیمت بازار به زیر قیمت اعمال برسد، ارزش قرارداد افزایش پیدا می‌کند و معامله‌گر می‌تواند سود کند. اما اگر قیمت برخلاف انتظار افزایش پیدا کند، بیشترین زیان معامله‌گر محدود به همان پریمیومی است که برای خرید قرارداد پرداخت کرده است. به همین دلیل Long Put یکی از استراتژی‌های پایه و مناسب برای مبتدی‌ها محسوب می‌شود، چون ریسک مشخص و محدود دارد.

جدول مقایسه استراتژی ها در معاملات آپشن

عوامل مؤثر در قیمت قرارداد اختیار

عوامل موثر در قیمت قرارداد اختیار عبارتند از:

قیمت دارایی پایه

قیمت دارایی پایه (Underlying Asset’s Price) مهم‌ترین عامل تعیین کننده قیمت یک اختیار معامله ارز دیجیتال است. برای مثال، اگر شما یک اختیار خرید (Call) برای ارز دیجیتال سولانا با قیمت اعمال 70 دلار داشته باشید و قیمت به 80 دلار برسد، ارزش آپشن شما افزایش می‌یابد، زیرا به شما اجازه می‌دهد رمز ارز را ۱۰ دلار کمتر از قیمت بازار خریداری کنید.

قیمت اعمال

همانطور که بالاتر گفتیم قیمت اعمال، قیمت از پیش تعیین شده‌ای است که دارنده آپشن می‌تواند دارایی پایه را در آن قیمت خرید (در اختیار خرید) یا فروش (در اختیار فروش) کند. هرچه قیمت بازار دارایی پایه به قیمت اعمال نزدیک‌تر باشد، ارزش آپشن بیشتر است، به‌خصوص اگر در وضعیت در سود (In the money) باشد. مثلا اگر یک رمز ارز با قیمت ۷۰۰ دلار معامله شود و شما یک اختیار خرید با قیمت اعمال ۶۹۰ دلار داشته باشید، این آپشن ارزشمندتر از یک اختیار خرید دیگر با قیمت اعمال ۷۲۰ دلار است.

زمان تا انقضا

آپشن‌ها دارای تاریخ انقضا هستند و هرچه زمان بیشتری تا انقضای یک آپشن باقی مانده باشد، فرصت بیشتری برای حرکت دارایی پایه در جهت مطلوب وجود دارد. اینجا مفهوم کاهش ارزش زمانی (Time Decay) مطرح می‌شود. با نزدیک شدن به تاریخ انقضا، ارزش آپشن کاهش می‌یابد. 

مثلا دو اختیار فروش (Put) روی یک ارز دیجیتال با قیمت اعمال ۳۲۰۰ دلار وجود دارد. یکی دو هفته دیگر منقضی می‌شود و دیگری شش ماه دیگر. حتی اگر قیمت کریپتو در حال حاضر ۳۲۰۰ دلار باشد، آپشنی که شش ماه زمان دارد به دلیل مدت‌زمان بیشتر، گران‌تر خواهد بود.

نوسان‌پذیری 

نوسان‌پذیری (Volatility) میزان تغییرات قیمت یک دارایی را اندازه‌گیری می‌کند. آپشن‌هایی که روی دارایی‌های با نوسان بالا هستند معمولا قیمت بالاتری دارند، زیرا احتمال سودآوری در آن‌ها بیشتر است. دو نوع نوسان وجود دارد، نوسان ضمنی (Implied Volatility) که پیش‌بینی بازار از تغییرات آینده است و نوسان تاریخی (Historical Volatility) که تغییرات گذشته را نشان می‌دهد.

نرخ بهره 

وقتی نرخ بهره (Interest Rates) افزایش می‌یابد، نگهداری پول نقد جذاب‌تر می‌شود. این موضوع می‌تواند بر تقاضای سایر دارایی‌ها از جمله آپشن‌ها تاثیر بگذارد. معمولا با افزایش نرخ بهره، ارزش اختیار خرید (Call) افزایش و ارزش اختیار فروش (Put) کاهش می‌یابد. در صورت کاهش نرخ بهره نیز برعکس، ارزش کال‌ها کاهش و ارزش پوت‌ها افزایش می‌یابد.

سود نقدی

اگر انتظار پرداخت سود نقدی (Dividends) برای یک ارزدیجیتال وجود داشته باشد، این موضوع می‌تواند بر قیمت آپشن‌ها تاثیر بگذارد. معمولا سود نقدی مورد انتظار باعث کاهش قیمت اختیار خرید و افزایش قیمت اختیار فروش می‌شود. مثلا یک رمز ارز سود نقدی بیشتری از انتظار اعلام می‌کند. اگر شما اختیار فروش داشته باشید، ممکن است ارزش آن افزایش یابد، زیرا قیمت رمز ارز  در تاریخ بدون سود (Ex-dividend date) به اندازه تقریبا مبلغ سود کاهش می‌یابد.

معنی انواع حروف یونانی در اختیار معامله

طبق بررسی که از سایت اینوست پدیا داشتیم،حروف یونانی (Greeks) شامل متغیرهایی مانند دلتا (Delta)، تتا (Theta)، گاما (Gamma)، وگا (Vega) و رو (Rho) هستند. هرکدام از این‌ها یک مقدار عددی دارند و این عدد به معامله‌گران نشان می‌دهد که قیمت آپشن چگونه تغییر می‌کند یا ریسک‌های مرتبط با آن چیست. یونانی‌های اصلی هر کدام به‌صورت یک مشتق جزئی اول از مدل قیمت‌گذاری آپشن (برای مثال مدل بلک-شولز) محاسبه می‌شوند.

دلتا 

دلتا (Delta – Δ) نرخ تغییر قیمت آپشن نسبت به تغییر ۱ دلاری در قیمت دارایی پایه است. به عبارت دیگر، نشان می‌دهد قیمت آپشن چقدر نسبت به حرکت دارایی حساس است. دلتا برای اختیار خرید بین ۰ تا ۱ و برای اختیار فروش بین ۰ تا -۱ قرار دارد.

برای مثال، اگر یک سرمایه‌گذار یک اختیار خرید با دلتا ۰.۵۰ داشته باشد، در صورت افزایش ۱ دلاری قیمت سهم، قیمت آپشن به‌طور تئوری ۵۰ سنت افزایش پیدا می‌کند.

دلتا همچنین به‌عنوان نسبت هج (Hedge Ratio) برای ایجاد موقعیت‌های خنثی نسبت به دلتا استفاده می‌شود. مثلا اگر یک آپشن با دلتا ۰.۴۰ داشته باشید، برای پوشش ریسک باید ۴۰ واحد کریپتو بفروشید. همچنین دلتا می‌تواند به‌صورت تقریبی نشان دهد احتمال اینکه آپشن در زمان سررسید در سود باشد حدود ۴۰٪ است.

تتا

تتا (Theta – Θ) نرخ تغییر قیمت آپشن نسبت به زمان است، یعنی میزان کاهش ارزش آپشن با گذشت زمان (Time Decay). تتا نشان می‌دهد اگر سایر عوامل ثابت باشند، قیمت آپشن روزانه چقدر کاهش پیدا می‌کند. برای مثال، اگر یک آپشن تتای -۰.۵۰ داشته باشد، هر روز ۵۰ سنت از ارزش آن کم می‌شود (در شرایط ثابت).

تتا زمانی که آپشن‌ها در وضعیت در سود یا خارج از سود هستند کمتر است و زمانی که در وضعیت نزدیک به قیمت اعمال (At the money) هستند بیشتر است. با نزدیک شدن به تاریخ انقضا، سرعت کاهش ارزش افزایش می‌یابد. لانگ‌ها معمولا تتای منفی و شورت‌ها تتای مثبت دارند.

گاما

گاما (Gamma – Γ) نرخ تغییر دلتا نسبت به تغییر قیمت دارایی پایه است (مشتق دوم). گاما نشان می‌دهد دلتا با حرکت ۱ دلاری دارایی چقدر تغییر می‌کند. برای مثال، اگر دلتا ۰.۵۰ و گاما ۰.۱۰ باشد، با تغییر ۱ دلاری قیمت رمز ارز دلتا به ۰.۶۰ یا ۰.۴۰ تغییر می‌کند.

گاما نشان‌دهنده پایداری دلتا است، هرچه گاما بالاتر باشد، دلتا سریع‌تر تغییر می‌کند. گاما در حالت At the money بیشترین مقدار را دارد و هرچه به سررسید نزدیک‌تر شویم، اثر آن شدیدتر می‌شود.

وگا

وگا (Vega – ν) نرخ تغییر قیمت آپشن نسبت به تغییر ۱٪ در نوسان ضمنی (Implied Volatility) است. یعنی نشان می‌دهد اگر نوسان بازار تغییر کند، قیمت آپشن چقدر تغییر می‌کند. برای مثال، اگر وگا ۰.۱۰ باشد، با افزایش ۱٪ در نوسان، قیمت آپشن ۱۰ سنت افزایش می‌یابد.

افزایش نوسان معمولا باعث افزایش ارزش آپشن می‌شود و کاهش آن باعث کاهش ارزش آپشن می‌شود. وگا در آپشن‌های At the money و دارای زمان بیشتر تا انقضا بیشترین مقدار را دارد.

رو

رو (Rho – ρ) نرخ تغییر قیمت آپشن نسبت به تغییر ۱٪ در نرخ بهره است. این شاخص نشان می‌دهد تغییر نرخ بهره چگونه بر ارزش آپشن تاثیر می‌گذارد. برای مثال، اگر یک اختیار خرید رو ۰.۰۵ داشته باشد و قیمت آن ۱.۲۵ دلار باشد، با افزایش ۱٪ نرخ بهره، قیمت آن به ۱.۳۰ دلار می‌رسد (در شرایط ثابت).

برای اختیار فروش اثر برعکس است، رو معمولاً در آپشن‌هایی با زمان سررسید طولانی و در حالت At the money بیشتر است.

سایر یونانی‌ها

برخی یونانی‌های دیگر مانند Lambda، Epsilon، Vomma، Vera، Zomma و Ultima نیز وجود دارند که بیشتر مشتقات مرتبه دوم یا سوم مدل قیمت‌گذاری هستند و تغییرات پیچیده‌تری مانند اثر نوسان بر دلتا را بررسی می‌کنند. این‌ها بیشتر در سیستم‌های پیشرفته و الگوریتمی استفاده می‌شوند.

معاملات آپشن (Option Trading) بیت کوین چگونه کار می‌کنند؟

آپشن بیت‌کوین نوعی قرارداد مشتقه است که به شما اختیار می‌دهد که بیت‌کوین را در یک قیمت مشخص (Strike Price) و در یک تاریخ سررسید معین بخرید یا بفروشید. برای خرید این قرارداد باید یک هزینه به نام پریمیوم پرداخت کنید که از خرید مستقیم بیت‌کوین ارزان‌تر است. برخلاف خرید مستقیم بیت‌کوین از صرافی، آپشن‌ها به شما اجازه می‌دهند روی جهت آینده قیمت (صعود یا نزول) بدون داشتن خود دارایی شرط‌بندی کنید.

در معاملات آپشن دو نقش وجود دارد: خریدار (Holder) و فروشنده (Writer). خریدار با پرداخت پریمیوم حق تصمیم‌گیری دارد، اما فروشنده در صورت اعمال قرارداد توسط خریدار، موظف به انجام تعهد است و در ازای این ریسک، پریمیوم دریافت می‌کند.

در آپشن خرید (Call Option)، معامله‌گر اختیار خرید بیت‌کوین در قیمت مشخص را دارد و زمانی از آن استفاده می‌کند که انتظار رشد قیمت را داشته باشد. اگر قیمت از استرایک بالاتر برود، سود ایجاد می‌شود و اگر قیمت کاهش یابد، فقط پریمیوم از دست می‌رود. در مقابل، فروشنده کال در صورت افزایش قیمت مجبور می‌شود بیت‌کوین را در قیمت پایین‌تر بفروشد و ریسک بیشتری می‌پذیرد.

در آپشن فروش (Put Option)، معامله‌گر اختیار فروش بیتکوین در قیمت مشخص را دارد و زمانی استفاده می‌شود که انتظار کاهش قیمت دارد. اگر قیمت پایین‌تر از استرایک برود، می‌تواند در قیمت بالاتر بفروشد و سود کند. اگر قیمت افزایش یابد، فقط پریمیوم از دست می‌رود. فروشنده پوت اما در صورت کاهش قیمت، مجبور به خرید بیت‌کوین در قیمت بالاتر می‌شود.

کاربردهای رایج قراردادهای اختیار

کاربردهای رایج قراردادهای اختیار در بازار کریپتو عبارتند از:

1. سفته بازی (Speculate): برخی از سرمایه‌گذاران از آن‌ها برای سفته‌بازی روی حرکت‌های کوتاه‌مدت قیمت استفاده می‌کنند. 
2. هج کردن (Hedging): برخی دیگر از آپشن‌ها برای هج کردن (پوشش ریسک) موقعیت‌های بلندمدت بهره می‌برند.

پوشش ریسک

در روش پوشش ریسک یا هجینگ (Hedging) شما یک موقعیت دوم باز می‌کنید که هدف آن خنثی کردن بخشی از ریسک موقعیت اصلی شماست. اگر معامله اصلی شما دچار ضرر شود، موقعیت هج به‌گونه‌ای طراحی می‌شود که سود کند و بخشی از آن ضرر را جبران کند.

معاملات آپشن در کریپتو هم دقیقا مفهوم هجینگ وجود دارد و حتی یکی از کاربردهای اصلی آن است، فقط به‌جای اینکه مستقیما یک موقعیت فروش (Short) روی دارایی باز کنید، از قراردادهای آپشن برای پوشش ریسک استفاده می‌کنید.

برای مثال، اگر بیت کوین در پرتفوی خود داشته باشید، می‌توانید یک Put Option روی بیت‌کوین بخرید. در این حالت اگر قیمت بیتکوین کاهش پیدا کند، ارزش Put بالا می‌رود و سود آن می‌تواند بخشی از ضرر دارایی اصلی شما را جبران کند. اما اگر قیمت افزایش پیدا کند، شما فقط پریمیوم (هزینه خرید آپشن) را از دست می‌دهید و از رشد بیت‌کوین همچنان سود می‌برید.

معاملات پرریسک

ریسک‌های اصلی در معاملات آپشن کریپتو شامل: 

• نوسانات شدید قیمت 
• ورود و خروج‌های اشتباه به معامله
• نداشتن درک کافی از استراتژی‌های پیچیده مانند استرادل یا اسپرد
• کمبود نقدشوندگی در برخی قراردادها 

این عوامل می‌توانند باعث شوند حتی یک معامله خوب نیز به ضرر ختم شود.

روش‌های مهم مدیریت ریسک شامل تعیین اندازه مشخص برای هر معامله (مثلا ۲ تا ۵ درصد سرمایه)، استفاده از حد ضرر (Stop-loss) و حد سود (Take-profit)، تنوع در استراتژی‌ها مانند استفاده از اسپردها و استرادل‌ها، استفاده از هجینگ برای کاهش ضرر، و پرهیز از تصمیم‌گیری احساسی در زمان نوسانات شدید است.

صرافی معاملات آپشن ارز دیجیتال

برای ایرانی‌ها دسترسی به معاملات آپشن ارز دیجیتال محدودتر از بسیاری کشورهاست. بیشتر صرافی‌های بزرگ بین‌المللی مثل Binance، OKX و Bybit به دلیل تحریم‌ها خدمات مستقیم به کاربران ایرانی ارائه نمی‌دهند و در صورت شناسایی هویت یا IP ممکن است حساب را مسدود کنند. به همین دلیل، استفاده از این پلتفرم‌ها برای معاملات آپشن با ریسک جدی همراه است.

در داخل ایران بهترین صرافی های کریپتو داخلی مانند نوبیتکس بیشتر روی خرید و فروش اسپات تمرکز دارند و بازار آپشن حرفه‌ای و کامل مانند پلتفرم‌های خارجی عملا وجود ندارد. به همین خاطر بسیاری از کاربران ایرانی یا به سراغ روش‌های غیرمستقیم برای دسترسی به بازارهای خارجی می‌روند یا فقط به معاملات ساده‌تر و کم‌ریسک‌تر داخلی اکتفا می‌کنند، هرچند این روش‌ها هم محدودیت‌ها و ریسک‌های خاص خود را دارند.

جمع‌بندی

در این مقاله از آکادمی رویال کلاب آموختیم، آپشن‌ها یکی از روش‌های معاملاتی مشتقه هستند که به معامله‌گران این امکان را می‌دهند که بدون داشتن مالکیت مستقیم دارایی، روی افزایش یا کاهش قیمت آن سود بگیرند یا از سرمایه خود در برابر نوسانات شدید بازار محافظت کنند. همچنین انواع استراتژی‌های مهم مانند لانگ کال، شورت کال، لانگ پوت، شورت پوت و استرادل‌ها را بررسی کردیم که هرکدام بسته به شرایط بازار و میزان ریسک‌پذیری معامله‌گر کاربرد متفاوتی دارند.

سوالات متداول | معاملات آپشن در بازار کریپتو